Selecteer een pagina

“Dat weet ik”

5

Februari 2019

”De zwangerschapstest is positief.”
”Oké.”
”Dat betekend dat je zwanger bent.”
”Dat weet ik.”

Dat was het enige wat ik op dat moment nog kon zeggen. Er spookte 1001 vragen door m’n hoofd heen. En nu? Hoe moet dit nu? En hoe ga ik dit aan m’n moeder vertellen?

Ik was al een tijdje misselijk en ook mijn menstruatie bleef uit. Omdat ik een onregelmatige cyclus had, was dit niets nieuws voor mij. Toch dacht ik: er klopt iets niet, ik voelde mij anders. Zou het dan toch? Ik was eigenlijk wel al een paar dagen de pil vergeten te slikken.. Nee, dat zou mij niet gebeuren!

Althans, dat dacht ik, maar toch bleek ik zwanger te zijn. Daarom zou ik jullie willen meegeven om (naast een condoom natuurlijk) altijd zorgvuldig een anticonceptiemiddel te gebruiken. Een condoom kan bijvoorbeeld scheuren en als je de pil vergeet, ook al is het maar voor een paar dagen, is er toch een grote kans dat je zwanger kan raken. Vergeet jij de pil vaak? Dan adviseer ik je om te kijken naar een ander anticonceptiemiddel die je minder snel kan vergeten. Er zijn daarin verschillende mogelijkheden. Maak een afspraak bij je huisarts om te kijken wat de mogelijkheden zijn en welke het beste bij jou past.

”Het allerbelangrijkste, blijf in jezelf geloven!”

Mijn ouders keurden mijn ‘‘verkering’’ absoluut af. Nu snap ik heel goed waarom, maar toen de tijd wou ik net als elke verliefde tiener alleen maar bij mijn vriendje zijn. Mijn moeder en ik hadden daar dan ook de nodige ruzies over waardoor ik vaak wegliep van huis. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik bij haar in de auto zat nadat ze me weer is boos was komen ophalen. ‘‘Wat moet je nou met zo’n jongen? Je bent ook nog is je pil vergeten, straks raak je nog zwanger,’’ zei ze bezorgd. Hoe moest ik haar nu vertellen dat dit al gebeurd was? ‘‘Het heeft geen zin meer om m’n pil te slikken,’’ zei ik voorzichtig. Ik vroeg mijn moeder of ze boos op me was. Boos was ze niet, teleurgesteld is wat ze was. Niet zozeer in mij, maar bang voor mijn toekomst. Bang dat ik mijn school niet meer zou kunnen afmaken en geen lol meer zou kunnen hebben met mijn vriendinnen zoals elke andere tiener. Toch beloofde zij dat wat ik ook besloot mijn keuze te respecteren en mij daar altijd in te blijven steunen. Tot op de dag van vandaag zijn mijn ouders er nog steeds voor ons en daar ben ik hen meer dan dankbaar voor.

”Ik kon het niet geloven, dit is mijn kindje!
Ik word moeder.”

Jouw ouders zullen hoogstwaarschijnlijk hetzelfde reageren als je ze verteld dat je op zo’n jonge leeftijd ongepland zwanger bent geraakt. Dat is erg begrijpelijk, maar voor jou kan dat erg lastig zijn. Probeer er met elkaar over te praten en denk zelf goed na over wat jij wilt. Het allerbelangrijkste, blijf in jezelf geloven!

Nadat ik met mijn moeder had gepraat over mijn zwangerschap, maakten we een vervolgafspraak bij de dokter om een echo te laten maken. Ik weet nog heel goed hoe ik dat kleine wezentje rond zag zwemmen in mijn buik. Er was zelfs al een kloppend hartje te zien. Ik kon het niet geloven, dit is mijn kindje! Ik word moeder.

In mijn volgende blog schrijf ik over mijn (toch wel) zware tienerzwangerschap, de vooroordelen waar iedere tienermoeder helaas mee geconfronteerd wordt èn over een plotselinge beslissing van mijn gynaecoloog.

Veel liefs,